musmos sa may Baclaran

Standard

      

Habang naglalakad sa mataong daan

Hindi ko namalayang ako ay nadukutan

Ang pananghalian, mamayang gabi na lang

Ninais kong umuwi sa mahal kong Inang.

 

Nais kong magbalik sa Barrio Kamusmusan

Kung saan ang lahat ay nagmamahalan

Walang masamang kaganapan kailanman

Walang magkapatid na nagpapatayan.

 

Sa Barriong iyon, walang pinuno

Pero ang lahat ay may pangako

Sa bawat isa.  Walang bantay, walang armas

Walang mahina, walang malakas.

 

Ang lahat ng tao’y pantay-pantay

Ang pag-ibig ay tunay ngang dalisay

Ang mga pangarap ay may katuparan

Walang karapatang nilalapastangan.

 

Sa panahon ng hirap ay may kaagapay

Sa panahon ng ani, may pagpupugay

Sa Kaniyang lumikha, nagdilig, nagparaya

Upang ang buhay ay maging makulay.

 

Kung may hinanakit, madaling naaalis

Sa haplos ng pag-ibig at pagtitiis

Kung may takot sa multo ng kinabukasan

Nakaantabay ang anghel ng kasalukuyan.

 

Saan ba ang lugar ng Barrio Kamusmusan?

Tanong ko sa isang musmos sa may Baclaran

Nagulat ito at ako’y pinagtawanan

Ang sabi niya’y hanapin ko sa kalawakan.

 

<a rel=”license” href=”http://creativecommons.org/licenses/by-nc-nd/3.0/”><img alt=”Creative Commons License” style=”border-width:0″ src=”http://i.creativecommons.org/l/by-nc-nd/3.0/88×31.png” /></a><br />This work is licensed under a <a rel=”license” href=”http://creativecommons.org/licenses/by-nc-nd/3.0/”>Creative Commons Attribution-Noncommercial-No Derivative Works 3.0 Unported License</a>.

Ruth Mostrales, Enero 2009

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s