sa may dambana

Standard

Sa loob ng aking munting silid,

Lahat ng sikreto ko’y ‘di lingid;

Mga tula, awit at hikbi —

Dito’y naglalaro nang parati.

Sa loob ng aking munting silid,

Nandito — aking mga kapatid.

Minsan ang araw ay piping saksi

Sa ‘king paghahabi ng sari-sari.

At kung may kadiliman sa labas ng bahay,

Ang awit ay may tanglaw ring  tinataglay;

Kung ang hampas ng hangin ay walang humpay,

Ang tula ay may hatid na pag-alalay.

Nasaan ang iyong silid, dalhin mo ako.

Inaasahan ko ang iyong pangako.

Ihabi mo ako ng tula upang bigkasin;

At itahi ng awit upang aking awitin.

Ang aking silid ay silid mo na rin,

Kung pagbibigyan mo itong hangad kong mariin;

At kung hindi sasagot, ako ay patawarin —

Ang aking pag-irog, sa kanila na lang tanungin.

Dahil ang awit at tula ay mananatili,

Habang tayo’y nabubuhay lamang nang sandali;

Kayat bigkasin mo sila kapag ako’y lumisan na,

At awitin mo sila sa may dambana.

.

Ruth Mostrales, Pebrero 2009

6 thoughts on “sa may dambana

    • hahaha, oo nga.

      salamat sa pagdaan sa aking munting silid.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s