Sisidlan ng Ngiti Mong Mahiwaga

Standard

 

Bigyan mo ako ng angkop na sisidlan

Ng iyong ngiting hinihigitan

Ang buwan sa rikit sa gabing madilim —

Sa ilalim ng langit, sa iyong piling.

 

Nais kong himay-himayin, intindihin

Ang bawat hibla ng aking damdamin,

At dahil sa iyo, akin ring magagapi

Ang katapangan kong mapagkunwari.

 

Pagkat, walang tutunguhin kung tatalikdan ka,

At natunaw na rin ang hangaring magkubli sa madla;

Kung mamarapatin mong ipahiram sandali

Ang iyong ngiti, isusuot ko sa aking labi.

 

Kung ika’y aalis matapos kong isiwalat

Ang pag-ibig kong hindi kailanman masusukat…

Isabit mo na lamang sa kisame ng kalangitan

Ang iyong ngiti, huwag mong tatakpan!

 

Pagkat buhay ang kapalit kapag ito’y nawala

Sa aking paningin, sa aking diwa; at

Kung ihahandog mo rin lang sa iba —

Maari bang hintayin munang ako’y mawala?

 

Kunsabagay ang langit ay sapat nang lalagyan

Ng pag-ibig kong lagi kang babantayan,

At sa pisngi ng mga ulap, isabit mo siya —

Ang ngiti mong mahiwaga.

   

 

Page copy protected against web site content infringement by Copyscape

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s