Punla

Sa tuwing ginigising ng ulan
ang mga punlang nakalimutan at naiwan
sa tabi ng daan, o di kaya nama’y
sa batuhan, o sa bahagi ng hardin ng
lupang matinik — may nagmamasid.

Sa malayo nakatingin ang ibong
nakikita ang isang mayabong
na puno na hitik sa bunga at lumalago
matapos ang salitang tag-ulan
at tagtuyot.

Iisipin niyang magpahinga sa ilalim
ng mga lilim nito sa panahon
na may bagyo — kagaya ngayon…
ngunit dahil wala pang umuusbong —
wala pang sumisilong.

ruth v. mostrales
july 6, 2010

happy birthday to my sister marge, my cousing jhonee, and pastor art.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s