Ang Pagbabalik

Standard

 

Sa gitna ng aking kahimbingan, ay may kung anong gumising
Sa akin. Marahil ang kahol ng asong ulol sa labas, marahil ang hangin?
Hindi ko matukoy sa ngayon, ngunit, walang pagtutol akong
Bumangon sa pagkakahimlay, tulad ng patay mula sa kabaong.

Nagpalakad-lakad ako at sa aking pamamasyal sa dilim naging
Mulat sa mga nangyari habang ang panaginip ko’y nakamaleta.
Tila iba na itong mundong ito! Aking nasambit. Sa takot napailing
Ako’t sinubukang takpan ang mga mata, ngunit ako’y mas nakakita!

Ako’y bumalik sa kanlungan ng aking katawan ngunit wala na doon
Ang aking isipan. Nagpalaboy-laboy ito sa labas, sa dilim, sa liwanag,
Sa kulay, at animo’y nagsipagaklas ang aking diwang pumapalag
At ngayo’y nakapaglalaro na mula sa pagkakahimlay at pagkakabaon…

Dito sa tinitignan, dito sa binabasa, dito sa blanko, dito sa puti’y binubuhay
Ang lumang hininga na sa tagal ng panahon ay iginapos nang walang awa
Dito sa pahina’y naglalaro muli sila upang magkwento, upang magsaysay —
Bagamat mahiyain, sa entablado ay isa-isa isa silang sasayaw, kakanta.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s