Sanggol

Iniisip ko kung paano ko isusulat

sa papel ang mga tanda sa iyong pisngi

gayong nakikita ko ang kagandahan ng Maykapal

sa bawat ngiti.

Manginginig ang aking mga kamay

sapagkat hindi ko pa natututunan ang pagtula

nang nakapikit. Lubhang nakasisilaw ang araw

kapag ito’y iyong tinitigan.

Ruth Solitario

Ang bersiyon sa Ingles ng tulang ito ay matatagpuan sa: http://courtofreverie.wordpress.com/2013/09/09/sanggol/

Nauupos

Nauupos

Ang pag-ibig ay hindi natatapos,
ngunit kung saan nananahan…
habang naroon —
nauupos.

Ephemeral

Love is eternal,
but where it abides…
while there —
ephemeral.

Halika, Hamog

Halika, Hamog.

Come, Fog.

 

Halika, hamog, sabi ng hangin.

(Come, fog, says the wind.

                                                                               Ako’y hungkag.

                                                                                I am empty.

Wala akong dala-dala

I have nothing to carry

kung saan bumubukadkad ang mga bulaklak

where the flowers bloom

at naghihintay

and are waiting

sa manamis-namis

for the sweet, sweet

na tubig ulan.

water of rain.

Halika, hamog, sabi ng hangin.

Come, fog, says the wind.

                                                                                      Dumuyan ka sa akin,

                                                                                      Sleep on my cradle,

o kung ikalulugod mo, halika’t

or if it pleases thee, come

takpan ang aking dibdib

adorn my décolleté

sa pamamagitan ng iyong mga kumikinang na patak

with your sparkling drops

at hiyas

and amulet

at ng iyong puting lambong na malamig

and of your white veil so cold

bago pa man mapagod ang mga bulaklak

before the flowers grow tired

at pagkatapos nito’y kukupas.

and then, fade.)

 

Ruth V. Mostrales, 9 August 2010

Bakit Ako Umiibig Sa Iyo, Ginoo ni Emily Dickinson

“Bakit Ako Umiibig Sa Iyo, Ginoo?” salin ng
“Why Do I Love You, Sir?” ni Emily Dickinson

“Bakit ako umiibig sa Iyo, Ginoo?
Sapagkat —
Hindi inuutusan ng Hangin ang Damo
Upang tumugon — kaya’t pagdaan Niya’y
Siya’y hindi mapakali.

Sapagkat batid Niya — at
Hindi Mo batid—
At hindi Natin nalalaman —
Sapat sa Atin
Ang Karunungan na ito’y sadyang gayon.

Ang Kidlat — hindi kailanman sumangguni sa Mata
Kung bakit ito ay pumikit — nang Siya’y nagawi—
Sapagkat alam Niyang pipi ito—
At ang mga dahilan ay hindi nakasilid—
—ng Pangungusap—
Mayroon man — pinipili ng mga Nilalang na mas Pino

Ang Bukang Liwayway— Ginoo—ay hinihimok Ako—
Sapagkat Siya’y Bukang Liwayway—at nakikita ko—
Samakatuwid — sa gayon—
Umiibig ako sa Iyo.

April 5, 2010

At Night ni Sarah Teasdale

full-moon-night-by-l-u-z-a.jpg from http://beyond-school.org/2008/08/14/meaningful/

Sa Gabi ni Sarah Teasdale
Salin sa Pilipino ni Ruth Mostrales

“Manatili kang gising at isipin mo ako,” wika ni Pag-ibig.
“Ipikit mo ang iyong mga mata hanggang umaga,” ayon kay Tulog.
Ngunit ang mga Panaginip ay nagsipagdating at may ngiting
Nagpaunlak sa hiling ni Pag-ibig at Tulog.

Ang Bato / The Rock

ANG BATO
salin sa tula ng makatang Slovak Immanuel Mifsud
salin sa eleganteng Filipino ng makatang si Roberto Anonuevo

May isang bato na ibig kong itago mo.
Nakatago ito sa aking dibdib na kumikirot.
Ibig kong kunin mo iyon, gawing bulaklak
upang bigyan ng mga kulay ng iyong anyo.

Lumuluha ang bato tuwing takipsilim
at bumibigat nang bumibigat nang lubos,
bumibigat sa dugo, bumibigat sa pighati,
at bumibigat sa umiikling paghinga.

Hinihintay nito ang iyong pagdalaw.
Hinihintay yapakan ng hubad mong paa’t
luhuran, nang mahagkan ang iyong tuhod
para sa araw na aangkinin mo ang bato.

http://alimbukad.com/2010/02/26/mga-tula-ng-paglalakbay-ni-immanuel-mifsud/

THE ROCK

Translated by me from the Pilipino translation of Roberto Anonuevo
of Immanuel Mifsud’s poem in Slovak

There’s a rock that I pray you’d keep.
It is hidden inside my chest, aching.
I long for you to take it, make it a flower,
to furnish it with the colors of your form.

This rock sheds tears at sunset
and becomes increasingly very heavy,
heavier with blood, heavier with anguish,
and heavier with shortening breath.

It is waiting for you to walk by,
waiting for the weight of your naked feet,
and knees upon it, to kiss your knees,
for the day when you will possess the rock.

Ruth Mostrales
March 1, 2010

http://courtofreverie.wordpress.com/2010/03/02/the-stone/